اگر يك احتمالش صحّت است ، نمازش صحيح است و اگر هر دو طرف باطل است ، نمازش باطل است . سوم : شك بعد از وقت مسأله 1 - اگر بعد از گذشتن وقت نماز شك كند كه نماز خوانده يا نه لازم نيست كه نماز را بخواند ، ولى اگر پيش از گذشتن وقت شك كند كه نماز خوانده يا نه ، بايد آن نماز را بخواند ، و ظن در خواندن و نخواندن در اين مسأله حكم شك را دارد . مسأله 2 - اگر بعد از گذشتن وقت نماز ظهر و عصر بداند كه يك نماز چهار ركعتى خوانده اما نمىداند كه به نيت ظهر بوده يا عصر ؛ بايد يك نماز چهار ركعتى به قصد ما فى الذمه قضا كند . مسأله 3 - اگر بعد از گذشتن وقت نماز مغرب و عشا بداند كه يك نماز خوانده ، ولى نداند كه سه ركعتى بوده يا چهار ركعتى ، بايد قضاى نماز مغرب و عشا را بخواند . چهارم : شك كثيرالشك ؛ يعنى كسى كه زياد شك مىكند . مسأله 1 - كسى كه زياد در نماز شك مىكند بايد به شكش اعتنا نكند هرچند محل باقى باشد ، پس اگر در آوردن چيزى شك كند بايد بنا گذارد بر اين كه آورده است ، مگر در صورتى كه آوردن آن موجب فساد نماز باشد كه در اين صورت بنا گذارد بر اين كه نياورده است . مسأله 2 - كثيرالشك كسى است كه به اندازه‌اى شك كند كه عرف او را كثيرالشك بخوانند و بعيد نيست كسى كه در سه نماز پىدرپى شك كند ، حكم كثيرالشك را داشته باشد . مسأله 3 - معتبر است در كثيرالشك كه كثرت شك از جهت اضطراب خاطر و ترس و غضب و غصّه و امثال اينها از چيزهايى كه باعث اغتشاش حواس مىشود نباشد .